Με ενδυμασίες από τον Πόντο, τη Σμύρνη, την Κωνσταντινούπολη και από όλη την Ελλάδα θα παρελάσουν στο νοτιότερο άκρο της Ελλάδας, τη Γαύδο παιδιά από πέντε δημοτικά σχολεία και γυμνάσια της Αττικής για να γιορτάσουν την εθνική γιορτή της 25ης Μαρτίου.
Η ιδέα για την αποστολή στη Γαύδο ανήκει στην πρωτοβουλία «Όσο υπάρχουν άγγελοι» του 1ου δημοτικού σχολείου στη Βούλα και όπως τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος του ΔΣ του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων Γεώργιος Ντούτσουλης «έχει έναν πολύ ιδιαίτερο συμβολισμό.
Πηγαίνουμε με μεγάλο αίσθημα ευθύνης και σεβασμού, διότι θέλουμε να τιμήσουμε και πάλι τις ρίζες μας, τον Προσφυγικό Ελληνισμό, την Κρήτη, τους δημότες της Γαύδου που έχουν ταλαιπωρηθεί πολύ αλλά είναι ακόμα εκεί. Τα παιδιά θα παρελάσουν με σεβασμό στην επέτειο, θα γνωρίσουν τον τόπο, το σχολείο, τους ανθρώπους, την καθημερινότητά τους, θα έρθουν και πάλι σε επαφή με μια άλλη Ελλάδα.
Έχουμε ετοιμάσει και μια γιορτή, απλά μικρά ποιήματα που θα πουν τα παιδιά από πέντε σχολεία της Αττικής με ενδυμασίες από τον Πόντο, τη Σμύρνη, την Κωνσταντινούπολη και όλη την Ελλάδα».
Να αναφέρουμε ότι το «Όπου Υπάρχουν Άγγελοι» βασίζεται στην απόφαση «να μη μένουμε αδιάφοροι απέναντι σε τόπους, παιδιά και σχολεία που βρίσκονται μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά να πηγαίνουμε εμείς κοντά τους, με σεβασμό και αγάπη. Γεννήθηκε από την ανάγκη να διδάξουμε στα παιδιά μας την αξία της προσφοράς, της σύνδεσης, της μνήμης, της πατρίδας, αλλά κυρίως της ευθύνης που έχουμε ο ένας απέναντι στον άλλον, όχι εξ αποστάσεως με like, καρδούλες, αλλά αυτοπροσώπως».
Η φιλοσοφία του συλλόγου, όπως εξηγεί ο κ. Ντούτσουλης είναι ότι «δεν θέλαμε τα παιδιά μας να μεγαλώσουν μέσα σε έναν κόσμο θεωρητικό, αποστειρωμένο, εύκολο και αυτάρεσκο αλλά να δουν με τα μάτια τους ότι υπάρχει και η άλλη πλευρά, ότι η Ελλάδα δεν είναι μόνο οι πόλεις μας, οι οθόνες μας και η καθημερινή μας άνεση. Θεωρήσαμε λοιπόν σημαντικό να δουν την ‘άλλη πλευρά’, τις δυσκολίες που κάθε μέρα καλούνται να ξεπεράσουν μικροί και μεγάλοι των περιοχών αυτών, με υποσχέσεις που κρατούν χρόνια, σε μέρη χωρίς την όμορφη φασαρία των παιδιών, χωρίς το γρήγορο Ίντερνετ, χωρίς το περίπτερο στη γωνία, χωρίς ένα μινι-μάρκετ να πάρουν τσίχλες».
Ο κ. Ντούτσουλης υπογραμμίζει ότι «ελπίζουμε τα παιδιά να βιώσουν την ιστορία αντί να την αποστηθίσουν, να χτίσουμε γέφυρες δείχνοντας έμπρακτα ότι κανένας τόπος δεν είναι ξεχασμένος όταν υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται. Πρέπει να μεγαλώσουμε παιδιά με καρδιά, κρίση, ταπεινότητα και αίσθημα συμμετοχής. Τα παιδιά μας δεν πρέπει μόνο να γίνουν καλοί μαθητές αλλά καλοί άνθρωποι». Να σημειώσουμε ότι οι αποστολές είναι αυτοχρηματοδοτούμενες, «αυτά τα ταξίδια είναι δύσκολα οικονομικά, δύσκολα διαδικαστικά και ακόμη δυσκολότερα στην οργάνωση και στην υλοποίησή τους. Τίποτα δεν χαρίζεται και τίποτα δεν γίνεται χωρίς κόπο, χρόνο, αγωνία και προσωπική προσφορά. Οι γονείς που συμμετέχουν έχουν πλήρη επίγνωση όλων αυτών, και έρχονται γιατί επιλέγουν να δουν πέρα από τη λογική του εύκολου. Επιλέγουν να δουν το πραγματικό καλό των παιδιών τους και να τους δείξουν στην πράξη τι σημαίνει προσφορά, τι σημαίνει ευθύνη, τι σημαίνει να στέκεσαι δίπλα σε ανθρώπους που σε χρειάζονται».
Όσον αφορά στον τίτλο «Όπου Υπάρχουν Άγγελοι», εξηγεί ότι «τον σκεφτήκαμε διότι για εμάς ‘Άγγελοι’ είναι τα παιδιά μας και όσα παιδιά μεγαλώνουν σε ακριτικά μέρη με δύναμη ψυχής, οι άνθρωποι που επιμένουν αθόρυβα, οι δάσκαλοι, οι γονείς, οι μικρές κοινότητες που κρατούν ζωντανή την Ελλάδα εκεί που πολλοί δεν κοιτούν»».
Το «Όπου υπάρχουν Άγγελοι» πραγματοποίησε το πρώτο του ταξίδι το 2023 στους Αρκιούς, «όπου πήγαμε από βαθύ σεβασμό για να γνωρίσουμε τον Άγγελο, τον μοναδικό μαθητή του σχολείου, την οικογένειά του, την δασκάλα του νησιού. Για να μάθουμε όλοι το νόημα της αντοχής, της αξιοπρέπειας και της σιωπηλής δύναμης. Θέλαμε τα δικά μας παιδιά να μάθουν και να καταλάβουν τι σημαίνει αλληλεγγύη στην πράξη, να μην είναι ένα ψηφιακό emoji».
Μετά τους Αρκιούς ακολούθησαν και άλλες αποστολές όπως στο ελληνικό σχολείο «Όμηρος» στη Χιμάρα Αλβανίας, στο Αγαθονήσι, στη Σταυρούπολη και στο Λυκοδρόμιο Ξάνθης, στον Κεχρόκαμπο του Δήμου Νέστου. «Στη Χιμάρα, στο σχολείο ‘Όμηρος’, τα παιδιά ένιωσαν τι σημαίνει να κρατιέται η γλώσσα, η ταυτότητα και η ιστορική μνήμη με κόπο, σεβασμό και αγάπη. Στο Αγαθονήσι, στους τόπους της Θράκης, στον Κεχρόκαμπο, είδαν ότι υπάρχουν παιδιά που μεγαλώνουν αλλιώς, αλλά ονειρεύονται, παίζουν, γελούν, φοβούνται και ελπίζουν, το ίδιο. Είδαν την παρακαταθήκη του Προσφυγικού και Ποντιακού Ελληνισμού. Είδαν ότι η Ελλάδα και οι εθνικές επέτειοι, δεν είναι ένα αφηρημένο σχήμα σε μια σχολική γιορτή».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
