Ο Χρήστος Πολίτης, ένας από τους ηθοποιούς που σφράγισαν ανεξίτηλα την ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης και του θεάτρου, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών, αφήνοντας πίσω του μια παρακαταθήκη που δύσκολα θα επαναληφθεί. Η μορφή του ταυτίστηκε όσο λίγες με την έννοια της ισχύος και της επιβολής μέσα από τον εμβληματικό ρόλο του Γιάγκου Δράκου, έναν χαρακτήρα που πέρασε στη συλλογική μνήμη και έγινε σημείο αναφοράς για ολόκληρες γενιές.
Η απώλειά του σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για το ελληνικό star system. Ο Πολίτης υπήρξε ένας από τους τελευταίους εκείνης της γενιάς που συνδύαζαν την κλασική παιδεία του Εθνικού Θεάτρου με την ικανότητα να μαγνητίζουν το κοινό, είτε στη σκηνή είτε στην οθόνη. Η πορεία του, που ξεκίνησε από το Ηράκλειο της Κρήτης, ήταν μια αδιάκοπη αναζήτηση ποιότητας και θεατρικής αλήθειας. Ακόμη και όταν η «Λάμψη» τον έκανε το πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπο της ελληνικής τηλεόρασης, ο ίδιος δεν έχασε ποτέ την επαφή με τις ρίζες του στο Απλό Θέατρο και την αγάπη του για το κλασικό ρεπερτόριο.
Τα τελευταία χρόνια είχε αποσυρθεί συνειδητά από τα φώτα, επιλέγοντας την ηρεμία αντί της δημοσιότητας, μια στάση που χαρακτήριζε την προσωπικότητά του.
Η θεατρική του διαδρομή ξεκίνησε τη δεκαετία του ’60, με πρώτες εμφανίσεις στον θίασο Γιάννη Φέρτη – Ξένιας Καλογεροπούλου και στη συνέχεια στον θίασο Τιτίκας Νικηφοράκη – Νίκου Χατζίσκου. Ακολούθησαν συνεργασίες με το θέατρο του Κώστα Μουσούρη και το Εθνικό Θέατρο, όπου εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαία τραγωδία, συμμετέχοντας σε έργα όπως οι «Χοηφόροι – Ευμενίδες» και ο «Ιππόλυτος». Παράλληλα, συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ, εκπροσωπώντας την ελληνική σκηνή στο εξωτερικό.
Το 1974 υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Απλού Θεάτρου, ενός θιάσου που στόχευε στη θεατρική αποκέντρωση και στη διάδοση του ποιοτικού ρεπερτορίου. Εκεί ανέβηκαν έργα των Άρθουρ Μίλερ, Τενεσί Ουίλιαμς, Λούλας Αναγνωστάκη, αλλά και οι πρώτες ελληνικές παρουσιάσεις έργων του Τζο Όρτον. Ο κύκλος του στο Απλό Θέατρο ολοκληρώθηκε το 1990, με τη διάλυση του θιάσου.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1968 στη «Λεωφόρο του μίσους» του Νίκου Φώσκολου, ενώ το 1969 πρωταγωνίστησε στον «Άγιο Νεκτάριο: Ο προστάτης των φτωχών». Την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το Βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στο «Κορίτσι του 17». Μετά από δεκαετίες απουσίας από τη μεγάλη οθόνη, επανήλθε το 2022 στην ταινία Broadway του Χρήστου Μασσαλά.
Στην τηλεόραση έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1973, ενώ συμμετείχε σε σειρές όπως η «Βασίλισσα Αμαλία» και η «Αφροδίτη». Ωστόσο, η καθοριστική στιγμή ήρθε το 1991, όταν ο Νίκος Φώσκολος τον επέλεξε για τον ρόλο του Γιάγκου Δράκου στη «Λάμψη». Για 14 χρόνια, μέχρι το 2005, ο Πολίτης έγινε το απόλυτο πρόσωπο της καθημερινής τηλεόρασης, σε έναν ρόλο που καθόρισε την πορεία του και τον κατέστησε θρύλο.
Παράλληλα, συμμετείχε σε θεατρικές παραγωγές για ραδιόφωνο και τηλεόραση, ενώ δίδαξε για δύο χρόνια στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη. Είχε επίσης μια σύντομη παρουσία στην πολιτική, ως νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών το 1998.
Ο Χρήστος Πολίτης φεύγει αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία κληρονομιά, γεμάτη ρόλους, στιγμές και μια αίσθηση θεατρικής ευγένειας που σπάνια συναντάται σήμερα.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
