Ο Υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος, συμμετείχε σε πάνελ στο ET Forum μαζί με τον Νικόλαο Βέττα, Γενικό Διευθυντή ΙΟΒΕ και Καθηγητή Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, την Αλεξάνδρα Τραγάκη, Καθηγήτρια Οικονομικής Δημογραφίας στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, την Παναγιώτα Διαμαντή, Πρόεδρος «Νέα Ζωή στο Χωριό», Δασκάλα, Φουρνά Ευρυτανίας. Συντονίστρια ήταν η Δέσποινα Κονταράκη, Αρχισυντάκτρια «Ελεύθερος Τύπος».
Ο κ. Θεοδωρικάκος στην παρέμβασή του επεσήμανε την ανάγκη του νέου παραγωγικού προτύπου της ελληνικής οικονομίας τονίζοντας: «εμείς ως Υπουργείο Ανάπτυξης βάλαμε στο κέντρο του Αναπτυξιακού Νόμου την ενίσχυση επενδύσεων σε παραμεθόρια περιοχές σε παραγωγικές επενδύσεις, σε παραγωγικές μονάδες που να συνδυάζονται και με τις νέες τεχνολογίες».
Στην τοποθέτηση του ο κ. Θεοδωρικάκος τόνισε:
Επιτρέψτε μου να συγχαρώ τον Ελεύθερο Τύπο για την εξαιρετική πρωτοβουλία και την επιλογή του θέματος, καθώς θέλω να σας πω ότι στη δική μου αντίληψη, ως κοινωνία και ως δημόσιο σύστημα, τόσο το πολιτικό σύστημα όσο και όλοι οι θεσμικοί φορείς, ίσως καθυστερήσαμε να συνειδητοποιήσουμε την έκταση, την οξύτητα και τις επιπτώσεις του πολύ σημαντικού δημογραφικού προβλήματος.
Και πιστεύω ότι πολύ σωστά γίνονται τέτοιου είδους συζητήσεις οργανωμένες και πολύ σωστά επίσης δημιουργείται και μια στρατηγική, μίλησε νωρίτερα ο Πρωθυπουργός για βασικά τις σημεία, αλλά νομίζω ότι είναι μια υπόθεση στην οποία το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων και της κοινωνίας και των κοινωνικών δυνάμεων των παραγωγικών φορέων πρέπει να ομονοήσουμε και να συγκλίνουμε σε μια ενιαία στρατηγική για την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος. Και προτού απαντήσω ευθέως σε αυτό που με ρωτήσατε για τον αναπτυξιακό νόμο. Στη δική μου αντίληψη είναι πολύ κρίσιμο να αναστρέψουμε τη μείωση του πληθυσμού, αλλά ταυτοχρόνως είναι πολύ κρίσιμο να αναστρέψουμε τη μείωση του πληθυσμού της περιφέρειας και ειδικά των παραμεθόριων περιοχών.
Δηλαδή, πολύ απλά, δεν φτάνει να σταματήσουμε να μειωνόμαστε οι Έλληνες ως συνολικός πληθυσμός που ζει στην πατρίδα. Αυτή η αρνητική τάση πρέπει να ανασχεθεί ιδίως και πρώτα απ’ όλα στην περιφέρεια και στις παραμεθόριες περιοχές. Αυτό σχετίζεται και με λόγους ασφαλείας αλλά και οικονομικούς παραγωγικούς λόγους γιατί πιστεύω ότι δεν είναι βιώσιμο ένα μοντέλο στο οποίο θα συνεχίσει να υπάρχει ροή πολλών ανθρώπων από την περιφέρεια προς το Λεκανοπέδιο Αττικής γιατί αυτό κάνει τη ζωή στο Λεκανοπέδιο πολύ πιο δύσκολη σχεδόν θα έλεγα προοπτικά μη βιώσιμη και από άποψη του αναγκαίου κόστους για να υπάρξουν περαιτέρω υποδομές στο Λεκανοπέδιο αλλά και του κόστους ζωής που επιβαρύνεται στο Λεκανοπέδιο ιδιαίτερα από το κόστος της στέγασης το οποίο σχετίζεται με όσα προανέφερα.
Παίρνοντας υπόψη όλα αυτά στο Αναπτυξιακό Νόμο που ψηφίσαμε πριν από μερικούς μήνες δίνουμε ιδιαίτερο βάρος στις παραμεθόριες περιοχές και σε περιοχές που έχουν λιγότερο από 70% του εθνικού μέσου όρου εισόδημα τις ενισχύουμε με ένα ειδικό αναπτυξιακό καθεστώς το οποίο είναι 150 εκατομμύρια για τις επενδύσεις κάθε χρόνο συνεπώς αυτό σημαίνει πάνω από μισό δισεκατομμύριο ουσιαστικά στήριξη, ενίσχυση και φορά απαλλαγές μέσα στην επόμενη τριετία. Είναι μια σημαντική παρέμβαση αρκεί να αξιοποιηθεί σωστά. Ρίχνουμε μεγάλο βάρος στην ενίσχυση της βιομηχανίας καθώς θεωρούμε ότι η μεταποίηση βιομηχανία είναι απαραίτητη στο να είναι πιο στέρεοι, βιώσιμη και ανθεκτικοί η οικονομική ανάπτυξη του τόπου.
Δεν υποτιμούμε άλλες μορφές οικονομικής δραστηριότητας όπως είναι ο τουρισμός ο οποίος χωρίς καμία αμφιβολία πρωταγωνιστεί στην οικονομική διαδικασία τα τελευταία χρόνια και με επιτυχία θέλουμε να κρατήσουμε έναν ποιοτικό τουρισμό και με ακόμα μεγαλύτερο αποτύπωμα. Αυτό άλλωστε έχει μεγάλες συνέργειες και με το χώρο της μεταποίησης και ιδιαίτερα με το χώρο της αγροδιατροφής. Επίσης εργαζόμαστε συστηματικά να εντάξουμε τις καινοτομίες και τα αποτελέσματα της εφαρμοσμένης έρευνας στο οικονομικό γίγνεσθαι ώστε η προκειμένη οικονομία μας να παράγει πιο καινοτόμα πιο ανταγωνιστικά και επομένως και πιο εξαγώγιμα προϊόντα, κάτι το οποίο είναι πολύ κρίσιμο γιατί η ενίσχυση ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας είναι κρίσιμος παράγοντας για να μπορεί να είναι ισχυρή η ανάπτυξη.
Κλείνοντας αυτή την εισαγωγική τοποθέτηση, θέλω να σας πω ότι στη δική μου αντίληψη, η αντιμέτωπη του δημογραφικού προβλήματος δεν σχετίζεται μόνο με τις οικονομικές συνθήκες. Είναι ένα πρόβλημα δυσεπίλυτο, έχει πάρα πολλές παραμέτρους. Ερχόμενος εδώ, οι συνεργάτες μου έδειξαν τα αποτελέσματα μιας δημοσκόπησης που κατά πάσα πιθανότητα παρουσιάστηκε πριν από λίγο εδώ και έδειχνε διάφορα ενδιαφέροντα στην αντίληψή μου στοιχεία. Πρόλαβα να δω μια πολύ μεγάλη διαφορά στο ότι απαντούν οι νέες γυναίκες σε σχέση με τους νέους άντρες για το αν θέλουν να κάνουν παιδεία. Και είδα ότι η διαφορά είναι πολύ μεγάλη. Και νομίζω ότι μάλλον όλοι μας εμπειρικά αυτό το επιβεβαιώνουμε.
Το αναφέρω αυτό γιατί ο θεσμός της οικογένειας έχει πληγεί πολύ σοβαρά και αν θέλουμε μια πραγματική δημογραφική ανάκαμψη πέρα από τις οικονομικές παραμέτρους πρέπει να δουλέψουμε πάρα πολύ και στο ηθικό αξιακό τμήμα της κοινωνίας. Πρέπει να ξανακάνουμε την οικογένεια κρίσιμο θεσμό για την κοινωνική συνοχή και για την ατομική και συλλογική πρόοδο. Και επομένως αυτό σχετίζεται άμεσα με την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος.
Ξέρω πόσοι από τους παρευρισκόμενους γνώριζαν αυτή την πρωτοβουλία. Εγώ δεν ανήκω σε αυτούς. Με εντυπωσιάζει θετικά το γεγονός ότι μια νέα γυναίκα, επιστήμονας, εκπαιδευτικός, σαν την κυρία Διαμαντή παίρνει μια απόφαση, όπου η διαμονή της σε ένα χωριό ορεινό, απ’ ό,τι κατάλαβα, είναι μια όχι υποχρεωτική, κυρίως όσο συνειδητή επιλογή και δεν αποτελεί μόνο στοιχείο της επαγγελματικής της δραστηριότητας και υποχρέωσης ως εκπαιδευτικού, αλλά μια αξιακή και συνειδητή επιλογή να δημιουργήσει μέσα από μια, θα τη χαρακτήριζα, κινηματική, για τα σημερινά δεδομένα διαδικασία, ανθρώπους να αισθανθούν ότι αξίζει να ζήσουν στο χωριό, ότι η ζωή τους εκεί μπορεί να είναι όμορφη, ικανοποιητική, ανθρώπινη, να καλύπτει τις ηθικές και ψυχικές φιλοδοξίες τους και τις ανάγκες τους και να δίνει ένα διαφορετικό νόημα σε πράγματα που, ως εκπρόσωπος της ίδιας της κοινωνίας, τα υλοποιεί μαζί με κάποιους άλλους ανθρώπους.
Γιατί εδώ μας μίλησε για εκπαιδευτικές διαδικασίες, για στήριξη παιδιών, για προσέλκυση επενδύσεων, για ένα ολόκληρο πλαίσιο, γιατί πράγματι τι θέλει ένας άνθρωπος που αποφασίζει να ζήσει εκεί, καταρχήν να του αρέσει να ζει εκεί, να ξεκινάμε από τα πολύ απλά, και στη συνέχεια να έχει τη δυνατότητα μιας εργασίας ικανοποιητικής. Ήδη ένας άνθρωπος δεν θέλει να μην εργάζεται και βασικές κοινωνικές υποδομές για τον εαυτό του και την οικογένειά του αλλά και ιδίως τα παιδιά του που αφορούν το σχολείο και τις δομές υγείας. Όταν υπάρχει αυτό το πλαίσιο, οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται γι’ αυτό νομίζω ότι μπορούν πραγματικά να δημιουργήσουν μια ολόκληρη ροή που θα κινείται προς την επαρχία.
Και αυτό επιμένω γυρίζοντας την αρχική μου τοποθέτηση ότι θα πρέπει να γίνει μια βασική τάση η οποία πρέπει να υποστηριχτεί γιατί χρειαζόμαστε μια κινηματική διαδικασία η οποία αν τις προηγούμενες δεκαετίες έλεγε είσαι φιλόδοξος, θες κάτι να κάνεις στη ζωή σου, θες να προκόψεις, θες να πετύχεις σήκω φύγε από το χωριό, σηκω φύγε από την επαρχία και έλα στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη γιατί εκεί που είσαι δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Λοιπόν το στοίχημα που έχουμε είναι θες να πετύχεις, θες να ζήσεις μια ανθρώπινη ζωή θες να δημιουργείς πράγματα τα οποία θα σου δίνουν χαρά και περηφάνεια φύγε από την Αθήνα και γύρισε εκεί αλλά αυτό το εκεί θα πρέπει να δίνει κάποιες δυνατότητες.
Εδώ λοιπόν σίγουρα έρχεται ο ρόλος του κράτους σίγουρα έρχεται ο ρόλος του νέου παραγωγικού προτύπου της ελληνικής οικονομίας στην νωρίτερα είπα ορισμένα πράγματα επιμένω ότι εμείς ως Υπουργείο Ανάπτυξης βάλαμε στο κέντρο του Αναπτυξιακού Νόμου την ενίσχυση επενδύσεων σε παραμεθόρια περιοχές σε παραγωγικές επενδύσεις, σε παραγωγικές μονάδες που να συνδυάζονται και με τις νέες τεχνολογίες.
Αυτό δίνει μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα στα προϊόντα μας το να είναι επιμένω εξαγώγιμα γιατί αυτό δίνει πρόσθετες αξίες αλλά και προϊόντα τα οποία απευθύνονται και στην ελληνική αγορά θα επιμείνουμε σε αυτήν την πολιτική και δεν είναι δυνατόν να περιμένει κανείς κατά τη γνώμη μου αποτελέσματα από ότι μια στιγμή στην άλλη εδώ μιλάμε για την ανάσχεση ενός φαινομένου πολύ σωστά ειπώθηκε πριν έχει παγκόσμιες διαστάσεις, ιδίως ευρωπαϊκές δεν είναι η ελληνική κοινωνία διαφορετική από ό,τι συμβαίνει σε όλη την Δυτική Ευρώπη μα όλη την Ευρώπη πλέον όχι την Δυτική με την γεωγραφική έννοια του όρου.
Σε όλη την Ευρώπη συμβαίνει αυτό το πράγμα αλλά εμείς έχουμε πολύ σοβαρούς και οικονομικούς λόγους έτσι όπως είναι χωροταξικά δομημένη η Ελλάδα να θέλουμε την περιφερειακή παραγωγική αποκέντρωση και την προστασία των συνόρων μας καθώς στο παρόν γεωστρατηγικό στάδιο επιμένω σε αυτές τις λέξεις τις παρούσες γεωστρατηγικές συνθήκες για την Ελλάδα παραμένει ένα σοβαρό θέμα ποια είναι η κατάσταση στις παραμεθόριες περιοχές και οφείλουμε να το παίρνουμε υπόψη».
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
