Δημοσιεύθηκε στον ΟΗΕ η επιστολή της Ελλάδας, η οποία απαντά στη λιβυκή επιστολή που καθόριζε μονομερώς τα εξωτερικά όρια της λιβυκής ΑΟΖ, με τρόπο που επικαλύπτει μεγάλο μέρος της ελληνικής ΑΟΖ, στη βάση του Τουρκολιβυκού Μνημονίου.
Με ημερομηνία 3 Σεπτεμβρίου, η εν λόγω επιστολή δίνει απαντήσεις στη λιβυκή επιστολή της 27ης Μαΐου, τονίζοντας ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι παράνομο, καθώς αγνοεί την ύπαρξη και τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών, όπως χαρακτηριστικά γράφετε στην επιστολή.
Ειδικότερα, λίγες μέρες μετά την ανακοίνωση του ενδιαφέροντος της αμερικανικής Chevron για τα οικόπεδα νοτίως της Κρήτης, η Αθήνα επισημαίνει ξανά ότι η χάραξη των συγκεκριμένων οικοπέδων -καθώς και συνολικά ο ελληνικός θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός- είναι σύμφωνη με το Δίκαιο της Θάλασσας.
Η επιστολή καταγράφει τις ελληνικές θέσεις για τα ζητήματα που έθεσε η Λιβύη και συγκεκριμένα για τα δυο θαλάσσια οικόπεδα νοτιοδυτικά και δυτικά της Κρήτης, για το θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, την οριοθέτηση της ΑΟΖ στο Ιόνιο αλλά και τη νομιμότητα της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας.
Επίσης, στην επιστολή αναφέρεται πως το τουρκολιβυκό μνημόνιο αγνοεί εντελώς την Ελλάδα στη Μεσόγειο και επισημαίνει πως η Λιβύη και η Τουρκία δεν έχουν κοινά θαλάσσια σύνορα λόγω της ύπαρξης των ελληνικών νησιών και σημειώνει πως «αγνοεί τα θαλάσσια δικαιώματα των ελληνικών νησιών και επιχειρεί να αλλοιώσει τη γεωγραφία στην Ανατολική Μεσόγειο».
Για την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία αναφέρει πως η συμφωνία αυτή έγινε «μεταξύ κρατών με αντικείμενες ακτές και σε πλήρη συμμόρφωση με τις σχετικές διατάξεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας».
Παράλληλα, απορρίπτει εντελώς τους ισχυρισμούς της Λιβύης ότι τα οικόπεδα δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης, αλλά και ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, παραβιάζουν δικαιώματα της Λιβύης και αναφέρει τόσο την Ελληνοαιγυπτιακή και την Ελληνοϊταλική Συμφωνία, όσο και τον νόμο 4001/2011, που προβλέπει ως εξωτερικό όριο της ελληνικής ΑΟΖ την ίση απόσταση (μέση γραμμή), μέχρις ότου υπάρξει διμερής συμφωνία.
Η μέση γραμμή
Σχετικά με τη θέση της Λιβύη ότι η οριοθέτηση πρέπει να γίνεται στη μέση γραμμή στη μέση γραμμή «μεταξύ των κύριων ακτών της Λιβύης και της Ελλάδας» η Αθήνα τονίζει πως: «Σύμφωνα με το άρθρο 121 της Σύμβασης, το οποίο αποτυπώνει εθιμικό διεθνές δίκαιο, όλα τα ελληνικά νησιά διαθέτουν θαλάσσιες ζώνες με τον ίδιο τρόπο όπως οποιαδήποτε άλλη χερσαία επικράτεια. Συνεπώς, κάθε μέση γραμμή μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης πρέπει να χαράσσεται με αναφορά σε σημεία βάσης στα σχετικά ελληνικά νησιά».
Η χάραξη της λιβυκής ΑΟΖ
Στην επιστολή η Ελλάδα απορρίπτει τη χάραξη των εξωτερικών ορίων της ΑΟΖ της Λιβύης επισημαίνοντας ότι χρησιμοποιήθηκαν αμφισβητούμενες γραμμές βάσης, αλλά και το «κλείσιμο» του Κόλπου της Σύρτης, που είναι παράνομα και τονίζεται πως ο χάρτης της Λιβύης αμφισβητεί την ΑΟΖ των ελληνικών νησιών.
Τέλος, η Ελλάδα δηλώνει έτοιμη να επαναλάβει τις διαπραγματεύσεις με τη λιβυκή πλευρά για την οριοθέτηση των αντίστοιχων θαλάσσιων ζωνών, βάσει του διεθνούς δικαίου.
