Τη δημιουργία «Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου Στέγασης» για την παρακολούθηση της στεγαστικής κρίσης και τη συλλογή αξιόπιστων δεδομένων, ζητά με ερώτησή του προς τον επίτροπο Στέγασης και Ενέργειας, Νταν Γιόργκενσεν, ο ευρωβουλευτής της ΝΔ, Γιώργος Αυτιάς, ως μέλος της αρμόδιας Επιτροπής.
Ο κ. Αυτιάς επισημαίνει ότι η στεγαστική κρίση αποτελεί μια από τις σοβαρότερες οικονομικές και κοινωνικές προκλήσεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και ασκεί έντονες οικονομικές πιέσεις σε κάθε νοικοκυριό και νέο ζευγάρι, που επιθυμεί να αποκτήσει πρόσβαση σε μια αξιοπρεπή και προσιτή κατοικία.
Στην ερώτησή του σημειώνει ότι, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat το 2024, το κόστος στέγασης υπερέβη το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος για το 9,8% των νοικοκυριών στις πόλεις της ΕΕ και το 6,3% στις αγροτικές περιοχές, ενώ για την περίοδο 2015-2024 η μέση αύξηση των τιμών των κατοικιών αυξήθηκε κατά 53%.
Για τους λόγους αυτούς, ο κ. Αυτιάς προτείνει τη σύσταση «Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου Στέγασης» για τη στεγαστική κρίση, που θα υποστηρίζει τα κράτη μέλη της ΕΕ και θα παρακολουθεί τη στεγαστική αγορά.
Το κείμενο της ερώτησης έχει ως εξής:
«Η στεγαστική κρίση εξελίσσεται σε ένα από τα σοβαρότερα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Αποτελεί μια κοινή πρόκληση, καθώς η συνεχής αύξηση των ενοικίων, η κερδοσκοπία, οι βραχυχρόνιες μισθώσεις και η έλλειψη προσφοράς ακινήτων προκαλεί αυξημένες οικονομικές πιέσεις σε κάθε νοικοκυριό και σε κάθε νέο ζευγάρι. Επιπλέον, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, το κόστος στέγασης στην ΕΕ ξεπέρασε το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος για το 9.8% των νοικοκυριών στις πόλεις της ΕΕ και το 6.3% των νοικοκυριών σε αγροτικές περιοχές. Παράλληλα, η ίδια πηγή αναφέρει ότι από το 2015 έως το 2024 η μέση αύξηση των τιμών των κατοικιών στην ΕΕ ανέρχεται στο 53%. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπονομεύεται το δικαίωμα της πρόσβασης σε μια αξιοπρεπή και προσιτή κατοικία και να εντείνονται οι κοινωνικές ανισότητες.
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, υπάρχει ανάγκη για μια ενιαία ευρωπαϊκή πολιτική που θα λειτουργεί συμπληρωματικά με τις εθνικές πολιτικές κάθε κράτους μέλους της ΕΕ. Ωστόσο, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μέχρι στιγμής παρατηρείται ένας κατακερματισμός στεγαστικών πολιτικών. Ως εκ τούτου καθίσταται αναγκαία η δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης, το οποίο θα συγκεντρώνει και θα αναλύει δεδομένα που σχετίζονται με τη στέγαση και θα προτείνει λύσεις προσαρμοσμένες στις ανάγκες κάθε κράτους. Με τον τρόπο αυτό θα συμβάλει έμπρακτα στην αξιολόγηση της στεγαστικής αγοράς, στην ενίσχυση της διαφάνειας και στην αναγνώριση κινδύνων.
Με βάση αυτά τα δεδομένα ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
1) Θα προβεί στη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου Στέγασης δεδομένου ότι δεν υπάρχει κανένας κεντρικός μηχανισμός παρακολούθησης της στεγαστικής κρίσης;
2) Ποιος είναι ο ρόλος της Κομισιόν στη στήριξη των κρατών μελών που αντιμετωπίζουν οξυμένα προβλήματα στη στέγαση όπως είναι η Ελλάδα; Θα αναλάβει περαιτέρω δράση;».
