«Μετά από πέντε χρόνια διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, ένας στους τρεις συμπολίτες μας και συγκεκριμένα πάνω από 2,7 εκατομμύρια Έλληνες, αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού», αναφέρει αρχικά η ευρωβουλευτής και πρόεδρος του κόμματος «Φωνή Λογικής», Αφροδίτη Λατινοπούλου, σε δήλωσή της και προσθέτει:
«Ο ελληνικός λαός καλείται να αντιμετωπίσει τη φτώχεια, την κοινωνική ανασφάλεια και την καθημερινή εξαθλίωση σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που εξέτασε για το 2024».
«Την ώρα που ο πρωθυπουργός κάνει τουρ στα διεθνή συνέδρια για να προβληθεί ως μεταρρυθμιστής-σωτήρας της χώρας μας, η πραγματικότητα τον διαψεύδει», σημειώνει.
«Τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν την απόλυτη ένδεια στην οποία έχει περιέλθει ο λαός μας. Τα νούμερα είναι απογοητευτικά.
Παιδιά σε μονογονεϊκές οικογένειες, ζουν με μηδενικές προοπτικές και χωρίς ελπίδα για το αύριο. Γυναίκες, καλούνται να συντηρήσουν οικογένειες με μισθούς πείνας. Οι άνεργοι ξεπερνούν το 49% του συνόλου με ποσοστά 61% στον ανδρικό πληθυσμό. Ενοικιαστές που δίνουν τον έναν τους μισθό για να εξασφαλίσουν μία στέγη στην οικογένειά τους, βρίσκονται στο 32,2% του κινδύνου της φτώχειας. Μονογονεϊκά νοικοκυριά με εξαρτώμενα παιδιά στο 43,7% του κινδύνου της φτώχειας», επισημαίνει.
«Η παιδική φτώχεια φτάνει το 22,4% και το κατώφλι της φτώχειας ορίζεται στα 550 ευρώ τον μήνα για ένα άτομο, ποσό εξευτελιστικό για οποιαδήποτε ανεπτυγμένη χώρα. Κι όμως, αυτή είναι η «Ελλάδα της ανάπτυξης» του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενός πρωθυπουργού που επενδύει περισσότερο στις δημόσιες σχέσεις για το κόμμα του παρά σε μεταρρυθμίσεις και έμπρακτες λύσεις για την επιβίωση των συμπολιτών μας», αναφέρει στη συνέχεια.
«Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, χωρίζεται σε δύο κατηγορίες. Από τη μία, είναι οι λίγοι και οι ισχυροί και από την άλλη, οι πολλοί που καλούνται να επιβιώσουν με ψίχουλα και επιδόματα. Ως ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ, ζητούμε να αλλάξει ρότα η κυβέρνηση καθώς οι Έλληνες δεν αντέχουμε άλλη κοροϊδία, ούτε πολιτική απαξίωση», καταλήγει η Αφροδίτη Λατινοπούλου.
