Ήταν 7 Ιανουαρίου του 1972 όταν η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου έχασε τη μάχη για τη ζωή, αφήνοντας πίσω της ένα τεράστιο έργο. Σαραντατρία χρόνια μετά, τα τραγούδια της έχουν μείνει ανέγγιχτα από το χρόνο καθώς μέχρι σήμερα έχουν την ίδια απήχηση στον κόσμο. Η λαϊκή ποιήτρια, όπως την έχουν χαρακτηρίσει, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της στην ελληνική μουσική με δεκάδες επιτυχίες. Μία ιδιαίτερη προσωπικότητα με τεράστια ευφυία αλλά και πολυτάραχη ζωή.
Οι στίχοι της μελοποιήθηκαν από κορυφαίους συνθέτες της δεκαετίας του ’50 όπως ήταν ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Μανώλης Χιώτης, ο Απόστολος Καλδάρας, ο Αντώνης Ρεπάνης και ο Μπάμπης Μπακάλης.
Η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου δεν ενδιαφέρθηκε για την υστεροφημία της και ούτε επεδίωξε την κατοχύρωση των στίχων στο όνομά της. Το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να τα πουλάει με το κομμάτι (από 200 έως 300 δραχμές) και να διοχετεύει τα έσοδά της από τη στιχουργική στο μεγάλο της πάθος που ήταν η χαρτοπαιξία
«Εγώ γράφω τραγούδια και τα πουλώ. Από ‘κει και πέρα δεν ανακατεύομαι αν θα πιάσουν ή όχι, αν θα βγουν ή δε θα βγουν σε δίσκους. Μόλις τα παραδώσω υπογράφω και μια δήλωση παραιτήσεως από διάφορα δικαιώματα, ας πούμε απαρνούμαι τα πνευματικά μου τέκνα» είχε δηλώσει σε μία συνέντευξή της στην εφημερίδα «Ακρόπολις» το 1961.
Η Ευτυχία Χατζηγεωργίου – Οικονόμου γεννήθηκε το 1896 στο Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας (έχουν αναφερθεί και τα χρόνια 1893 και 1894). Φοίτησε στο Γυμνάσιο της Σμύρνης και απέκτησε πτυχίο δασκάλας. Αργότερα θα τη συναντήσουμε με το επώνυμο Νικολαϊδου (το επώνυμο του πρώτου της συζύγου) και τελικά ως Παπαγιαννοπούλου (το επώνυμο του δεύτερου συζύγου της).
Μερικά τραγούδια της είναι: «Ηλιοβασιλέματα», «Περασμένες μου αγάπες», «Δυο πόρτες έχει η ζωή», «Φεύγω με πίκρα στα ξένα», «Γυάλινος κόσμος», «Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά», «Όνειρο απατηλό», «Στο τραπέζι που τα πίνω», «Στου Αποστόλη το κουτούκι», «Ρίξτε στο γυαλί φαρμάκι», «Μου σπάσανε το μπαγλαμά», «Ανεμώνα», «Αργά, είναι πια αργά», «Λίγο-λίγο, θα με συνηθίσεις», «Πήρα απ’ τη νιότη χρώματα», «Αν είναι η αγάπη έγκλημα», «Η διπρόσωπη», «Ένας αϊτός γκρεμίστηκε», «Συρματοπλέγματα βαριά», «Είμαι αετός χωρίς φτερά», «Τι έχει και κλαίει το παιδί», «Η Μαλάμω», «Πετραδάκι, πετραδάκι», «Του ντερβίση το πιοτό», «Τι να σου κάνει μια καρδιά».
