Λίγο πριν ξεκινήσουν οι κρίσιμες συζητήσεις στη Φλόριντα, Στάρμερ και Ζελένσκι είχαν τηλεφωνική επικοινωνία.
Ο Βρετανός πρωθυπουργός επανέλαβε την «ακλόνητη στήριξη» του Ηνωμένου Βασιλείου προς την Ουκρανία και τη δέσμευσή του για μια «δίκαιη και διαρκή ειρήνη». Η ουκρανική πλευρά έκανε γνωστές περισσότερες λεπτομέρειες, αρχικά ότι πρόκειται για «εκτενή τηλεφωνική συνομιλία» κατά την οποία συζητήθηκαν οι προετοιμασίες, η κατάσταση στο μέτωπο μετά τα τελευταία ρωσικά πλήγματα, και ο συντονισμός με τους Ευρωπαίους εταίρους.
Στο Λονδίνο, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται σήμερα όχι μόνο στην ίδια τη συνάντηση Τραμπ–Ζελένσκι στη Φλόριντα, αλλά κυρίως στο πώς θα επηρεάσει τον ρόλο και τις δεσμεύσεις του Ηνωμένου Βασιλείου στη μετά-πολεμική αρχιτεκτονική ασφάλειας της Ουκρανίας.
Τις τελευταίες εβδομάδες, η κυβέρνηση Στάρμερ έχει κινηθεί με στόχο να διασφαλίσει ότι η βρετανική συμβολή δεν θα περιοριστεί σε διπλωματικές δηλώσεις, αλλά θα αποτελέσει συγκεκριμένο μηχανισμό εγγυήσεων. Στο επίκεντρο βρίσκεται η πρόταση για μια Ευρωπαϊκή Πολυεθνική Δύναμη που θα μπορούσε να αναπτυχθεί επί ουκρανικού εδάφους μετά από κατάπαυση του πυρός, με αποστολή την επιτήρηση, την ανασυγκρότηση των ουκρανικών δυνάμεων και την αποτροπή νέας επίθεσης. Το Λονδίνο βρίσκεται στον πυρήνα αυτού του σχήματος, ως συνδετικός κρίκος με το ΝΑΤΟ.
Για το Ηνωμένο Βασίλειο, τα διαπραγματευτικά όρια είναι ξεκάθαρα: καμία λύση δεν μπορεί να προβλέπει αναγκαστική παραχώρηση εδαφών, και τα διεθνώς αναγνωρισμένα σύνορα δεν μπορούν να αλλάξουν δια της βίας. Αυτή είναι η γραμμή που επιχειρεί να διατηρήσει η Downing Street, καθώς η Ουάσιγκτον προωθεί μια πιο πιεστική προσέγγιση για συμφωνία.
Στο Λονδίνο, επικρατεί η εκτίμηση ότι οι επόμενες ώρες δεν θα δώσουν απαραίτητα τελική συμφωνία, αλλά μπορεί να διαμορφώσουν τις βάσεις μιας συναίνεσης πάνω στην οποία η Ευρώπη – με καθοριστική βρετανική εμπλοκή – θα κληθεί να εγγυηθεί την επόμενη μέρα.
Οι ισορροπίες είναι λεπτές: το Λονδίνο θέλει να στηρίξει την αμερικανική πρωτοβουλία, χωρίς όμως να βρεθεί στη θέση να νομιμοποιήσει τετελεσμένα στο ουκρανικό έδαφος.
Σε κάθε περίπτωση, για το Ηνωμένο Βασίλειο το διακύβευμα είναι στρατηγικό: πώς θα διασφαλίσει ότι μια πιθανή συμφωνία δεν θα είναι απλώς ένα χαρτί ειρήνης, αλλά ένα σχέδιο ασφάλειας που θα μπορεί να εφαρμοστεί και να διατηρηθεί.
