Ένα νέο, ιδιότυπο μέτωπο στις εμπορικές σχέσεις ΗΠΑ και Ευρωπαϊκής Ένωσης ανοίγει η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, βάζοντας στο στόχαστρο την προστασία ονομασίας παραδοσιακών προϊόντων (Π.Ο.Π), με αιχμή του δόρατος την ελληνική φέτα και την ιταλική παρμεζάνα.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της The Wall Street Journal, η Ουάσιγκτον ξεκίνησε μια επιθετική εκστρατεία για να κατοχυρώσει στους Αμερικανούς παραγωγούς το δικαίωμα να χρησιμοποιούν ονόματα όπως φέτα, ασιάγκο και γκοργκοντζόλα σε αγορές εκτός ΗΠΑ. Στόχος είναι να «σπάσει» το ευρωπαϊκό μονοπώλιο των Προϊόντων Ονομασίας Προέλευσης (Π.Ο.Π), επιτρέποντας στις αμερικανικές γαλακτοβιομηχανίες να εξάγουν φθηνότερες εκδοχές αυτών των τυριών σε Ασία και Λατινική Αμερική.
Το ρεκόρ των εξαγωγών και η «μάχη» της Ινδονησίας
Η στρατηγική του Τραμπ φαίνεται να αποδίδει καρπούς, καθώς οι εξαγωγές αμερικανικών τυριών κατέγραψαν άλμα 20%, φτάνοντας τους 613.000 τόνους. Το πεδίο της μάχης έχει μεταφερθεί πλέον σε τρίτες χώρες, όπως η Ινδονησία. Ενώ η ΕΕ είχε συμφωνήσει με την Τζακάρτα την προστασία της φέτας, η κυβέρνηση Τραμπ απάντησε με δική της εμπορική συμφωνία, πείθοντας την Ινδονησία να επιτρέψει στους Αμερικανούς να χρησιμοποιούν τις ονομασίες που επιθυμούν.
Η ευρωπαϊκή αντεπίθεση
Οι Ευρωπαίοι παραγωγοί αντιδρούν σθεναρά, κάνοντας λόγο για «ψευτο-τυριά» που παραπλανούν τον καταναλωτή. Οι Ιταλοί παραγωγοί παρμεζάνας εκτιμούν ότι οι απώλειες από τις πωλήσεις απομιμήσεων εκτός ΕΕ ξεπερνούν τα 2 δισ. ευρώ ετησίως. Για την Ελλάδα, το ζήτημα είναι ζωτικό, καθώς η φέτα θεωρείται προϊόν άρρηκτα συνδεδεμένο με την εδαφική και πολιτιστική παράδοση της χώρας, ενώ για τις ΗΠΑ αποτελεί απλώς ένα… «λευκό τυρί που θρυμματίζεται».
Πίσω από τη διαμάχη κρύβεται ένα βαθύ ρήγμα για τους κανόνες του παγκόσμιου εμπορίου, με την Ευρώπη να προσπαθεί να προστατεύσει την ποιότητα και την ιστορία των προϊόντων της και τις ΗΠΑ να επιδιώκουν τη μέγιστη δυνατή επέκταση των βιομηχανικών τους μονάδων.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
