Η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz προειδοποίησε για ένα σχέδιο για τη συγκρότηση ενός «ισλαμικού ΝΑΤΟ» που θα μπορούσε να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή.
Η εφημερίδα σημείωσε ότι οι υπουργοί Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας, της Αιγύπτου και του Πακιστάν, οι οποίοι συναντήθηκαν την περασμένη Κυριακή στην Ισλαμαμπάντ, την πρωτεύουσα του Πακιστάν, για μια έκτακτη σύνοδο κορυφής, δεν έχουν ακόμη εκπέμψει κάποιο νέο μήνυμα. Πρόσθεσε ότι ο δηλωμένος στόχος της διάσκεψης ήταν μια προσπάθεια για την επίτευξη «αποκλιμάκωσης» στη σύγκρουση με το Ιράν, ένας όρος που κυμαίνεται μεταξύ μείωσης της έντασης των μαχών και πλήρους κατάπαυσης του πυρός.
Η Haaretz ανέφερε ότι οι υπουργοί Εξωτερικών προσπάθησαν στην πραγματικότητα να διατυπώσουν μια κοινή θέση που θα σκιαγραφεί ένα σχέδιο δράσης που θα παρουσιαστεί στο Ιράν και τις Ηνωμένες Πολιτείες ως προκαταρκτικό βήμα προς τις κύριες διαπραγματεύσεις που ενδέχεται να υλοποιηθούν μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, ή τουλάχιστον για να αποτρέψουν την εφαρμογή της απειλής του Τραμπ να χτυπήσει ιρανικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας από τις 6 Απριλίου εάν οι δύο πλευρές δεν καταφέρουν να καταλήξουν σε συμφωνία.
Η Haaretz ανέφερε ότι οι τέσσερις χώρες θα προσπαθήσουν επίσης, παρασκηνιακά, να σχεδιάσουν ένα πλαίσιο στρατηγικής στρατιωτικής συνεργασίας που αποσκοπεί στην παροχή αμοιβαίας προστασίας, όχι απαραίτητα μόνο έναντι (απροσδιόριστων απειλών) του Ιράν.
Εξήγησε ότι αυτή η πρωτοβουλία αντικατοπτρίζει την επιθυμία των μεγάλων ισλαμικών χωρών της περιοχής να σχηματίσουν ένα ανεξάρτητο περιφερειακό μπλοκ ικανό να επηρεάσει τη δυναμική της σύγκρουσης, ιδίως δεδομένων των διακυμάνσεων στην αμερικανική θέση και της αβεβαιότητας που περιβάλλει τη μακροπρόθεσμη δέσμευση της Ουάσιγκτον στην περιοχή.
Σημείωσε ότι το Πακιστάν, ως χώρα υποδοχής και η μόνη πυρηνική δύναμη σε αυτήν την ομάδα, διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην προώθηση αυτής της διαδικασίας, καθώς επιδιώκει να ενισχύσει τη θέση του ως βασικού περιφερειακού παράγοντα σε μια εποχή βαθιών γεωπολιτικών αλλαγών στην περιοχή.
Εξήγησε ότι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει αυτή η πρωτοβουλία έγκειται στη συμφιλίωση των αποκλινόντων συμφερόντων των τεσσάρων χωρών, ιδίως δεδομένων των ιστορικά τεταμένων σχέσεων τους και των διαφωνιών τους σε πιεστικά περιφερειακά ζητήματα όπως η Συρία, η Λιβύη και το Κέρας της Αφρικής.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
