Σε κατάσταση επιφυλακής καλεί τις χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ ο Γερμανός στρατηγός Carsten Breuer, προειδοποιώντας για το ενδεχόμενο μιας πιθανής ρωσικής εισβολής.
Σε συνέντευξή του στο BBC, ο στρατηγός τόνισε ότι η Ρωσία παράγει εκατοντάδες άρματα μάχης ετησίως, πολλά από τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για μια επίθεση κατά των μελών του ΝΑΤΟ στις χώρες της Βαλτικής μέχρι το 2029 ή και νωρίτερα. Χαρακτήρισε μάλιστα αυτή την ενδεχόμενη απειλή ως την πιο σοβαρή που έχει δεχθεί το ΝΑΤΟ τα τελευταία 40 χρόνια.
«Δεν πηγαίνει κάθε άρμα στον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά πηγαίνει επίσης σε αποθέματα και σε νέες στρατιωτικές δομές που αντιμετωπίζουν πάντα τη Δύση», σχολίασε ο Breuer, αναφερόμενος στα τουλάχιστον 1.500 ρωσικά άρματα που παράγονται μέσα σε ένα χρόνο. Επιπλέον, η Ρωσία παρήγαγε 4 εκατομμύρια σφαίρες πυροβολικού των 152 χιλιοστών το 2024, οι οποίες επίσης δεν προορίζονται όλες για την Ουκρανία.
«Εκτιμούν οι αναλυτές πως θα γίνει το 2029. Επομένως, πρέπει να είμαστε έτοιμοι μέχρι το 2029. Αν με ρωτάτε τώρα, είναι αυτό μια εγγύηση ότι δεν θα είναι νωρίτερα από το 2029; Θα έλεγα όχι, δεν είναι. Επομένως, πρέπει να είμαστε σε θέση να πολεμήσουμε απόψε», πρόσθεσε, υπογραμμίζοντας την επείγουσα ανάγκη για ετοιμότητα.
Πολλοί ανησυχούν ότι μια επίθεση σε μία χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ θα μπορούσε να προκαλέσει έναν μεγαλύτερο πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ, βασικού μέλους της Συμμαχίας. Σύμφωνα με το άρθρο 5 της συμφωνίας του ΝΑΤΟ, οποιαδήποτε επίθεση σε κράτος μέλος θα σήμαινε ότι άλλα μέλη θα έπρεπαν να έρθουν για την υπεράσπισή του.
Ως πιθανό στόχο της Ρωσίας, ο Γερμανός στρατηγός ανέφερε το λεγόμενο Suwalki Gap, μια στρατηγικής σημασίας περιοχή που συνορεύει με τη Λιθουανία, την Πολωνία, τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Η Μόσχα, κατά τον Breuer, βλέπει τον πόλεμο με την Ουκρανία ως μια «συνέχεια» σε μια ευρύτερη σύγκρουση με το ΝΑΤΟ, και «προσπαθεί να βρει τρόπους να εισέλθει στις αμυντικές μας γραμμές και τις δοκιμάζει».
Παρότι οι δυτικοί στρατιωτικοί και πολιτικοί ηγέτες δηλώνουν έτοιμοι για τη μάχη, παραμένουν ερωτήματα σχετικά με το αν οι φιλοδοξίες μπορούν να συμβαδίσουν με την πραγματικότητα, δεδομένου ότι θα χρειαστούν χρόνια για να μπορέσει η στρατιωτική βιομηχανική βάση της Ευρώπης να φτάσει την κλίμακα παραγωγής οπλισμού της Ρωσίας.
