Όλοι έχουμε αναρωτηθεί κάποια στιγμή πώς γίνεται κάποιοι άνθρωποι να παραμένουν τόσο ήρεμοι, ακόμη και όταν όλα γύρω τους μοιάζουν χαοτικά; Κι έχουμε σίγουρα ψιθυρίσει για την…. “αναισθησία” τους. Δεν είναι όμως αυτό. Δεν είναι ότι δεν έχουν προβλήματα. Δεν είναι ότι δεν τους αγγίζει το στρες. Είναι κάτι πιο βαθύ, πιο εσωτερικό.
Το πραγματικό τους «μυστικό» δεν είναι ότι ελέγχουν τα πάντα. Είναι ότι έχουν αποδεχτεί πως δεν μπορούν να τα ελέγχουν όλα. Θυμάστε μια παροιμία που λέει: “Μην στενοχωριέσαι για αυτά που δεν μπορείς να αλλάξεις και για αυτά που μπορείς να αλλάξεις. Ε, πάνω κάτω, αυτό.
Αυτή η απλή αλλά ουσιαστική μετατόπιση στον τρόπο σκέψης κάνει τεράστια διαφορά. Οι άνθρωποι που δεν αγχώνονται εύκολα δεν σπαταλούν την ενέργειά τους σε πράγματα που δεν εξαρτώνται από αυτούς. Δεν προσπαθούν να προβλέψουν κάθε πιθανό σενάριο, ούτε να διορθώσουν καταστάσεις που βρίσκονται έξω από τον έλεγχό τους. Αντίθετα, εστιάζουν σε ό,τι μπορούν πραγματικά να επηρεάσουν: στις επιλογές τους, στις αντιδράσεις τους και στο πώς διαχειρίζονται τις καταστάσεις που προκύπτουν.
Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αδιάφοροι ή παθητικοί. Σημαίνει ότι έχουν μάθει να ξεχωρίζουν το χρήσιμο από το περιττό άγχος. Ξέρουν πότε αξίζει να προσπαθήσουν και πότε χρειάζεται απλώς να αφήσουν τα πράγματα να εξελιχθούν. Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο είναι ότι δεν ταυτίζουν την αξία τους με το αποτέλεσμα. Μπορούν να αποδεχτούν ότι κάτι δεν πήγε όπως ήθελαν, χωρίς να το μετατρέπουν σε προσωπική αποτυχία. Αυτό τους επιτρέπει να προχωρούν πιο γρήγορα και με λιγότερο βάρος.
Στην καθημερινότητά τους, αυτό φαίνεται με απλούς τρόπους. Δεν υπεραναλύουν κάθε μικρή λεπτομέρεια, δεν κρατούν μέσα τους κάθε αρνητική σκέψη και δεν αφήνουν το μυαλό τους να «τρέχει» συνεχώς στο χειρότερο σενάριο. Δίνουν χώρο στον εαυτό τους να ηρεμήσει. Ίσως το πιο σημαντικό είναι ότι έχουν μάθει να εμπιστεύονται τη ζωή λίγο περισσότερο. Όχι με αφέλεια, αλλά με μια εσωτερική βεβαιότητα ότι, ό,τι κι αν συμβεί, θα μπορέσουν να το διαχειριστούν.
Και τελικά, αυτό είναι που μειώνει το άγχος. Σε κάποιες περιπτώσεις το εξαφανίζει κιόλας. Όχι η απουσία δυσκολιών ή προβλημάτων, αλλά η εμπιστοσύνη ότι μπορείς να σταθείς απέναντί τους. Ίσως, λοιπόν, το «μυστικό» να μην είναι κάτι περίπλοκο. Ίσως να είναι απλώς η επιλογή να αφήσεις λίγο περισσότερο χώρο μέσα σου για όσα δεν μπορείς να ελέγξεις και να κρατήσεις την ενέργειά σου για όσα πραγματικά μπορείς.
Eπιμέλεια: Συντακτική ομάδα
