Τα φρούτα θεωρούνται τα «γλυκά» της φύσης, αλλά δεν είναι όλα ίδια ως προς τα θρεπτικά τους πλεονεκτήματα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τουλάχιστον 400 γρ φρούτων και λαχανικών ημερησίως (περίπου 5 μερίδες των 80 γρ), καθώς η συστηματική κατανάλωσή τους συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων και ορισμένων μορφών καρκίνου.
Ιδανικά προτιμώνται φρέσκα. Ωστόσο, στη συνολική πρόσληψη μπορούν να αποδειχθούν ισχυροί σύμμαχοι και τα κατεψυγμένα, τα αποξηραμένα αλλά και οι χυμοί τους. Το «κλειδί» παραμένει η ποικιλία και η μέτρια ποσότητα, ώστε να αποφεύγονται οι πεπτικές ενοχλήσεις.
Ακολουθούν μερικές από τις πιο υγιεινές προτάσεις, σύμφωνα με το Euronews Health.
1. Μπανάνες
Με φυσικό «περιτύλιγμα» και πρακτικότητα για κατανάλωση εν κινήσει, η μπανάνα αποτελεί κλασική επιλογή για γρήγορη ενέργεια. Ξεχωρίζει για το κάλιο, στοιχείο που συμβάλλει στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, αλλά και για το μαγνήσιο που υποστηρίζει τη λειτουργία των μυών και των νεύρων. Οι φυτικές ίνες βοηθούν την πέψη, ενώ η βιταμίνη Β6 σχετίζεται με λειτουργίες του νευρικού συστήματος.
2. Μήλα και αχλάδια
Τα μήλα, ιδιαίτερα όταν καταναλώνονται με τη φλούδα, δίνουν σημαντικό μέρος των φυτικών ινών και των αντιοξειδωτικών τους. Παράλληλα, περιέχουν φυτοχημικές ουσίες που έχουν μελετηθεί για πιθανή συμβολή στη μείωση του κινδύνου χρόνιων νοσημάτων. Τα αχλάδια, εξίσου πλούσια σε φυτικές ίνες, «δουλεύουν» υπέρ της πέψης και του ελέγχου του σωματικού βάρους, ενώ παρέχουν μέταλλα (όπως κάλιο και χαλκό), χρήσιμα στη διαχείριση των επιπέδων χοληστερόλης, καθώς και στην υποστήριξη της λειτουργίας των νεύρων, των μυών και της καρδιάς.
3. Μούρα
Μικρά σε μέγεθος, μεγάλα σε διατροφική αξία: τα μούρα διακρίνονται για την υψηλή περιεκτικότητά τους σε αντιοξειδωτικά, τα οποία συμβάλλουν στην άμυνα του οργανισμού απέναντι στο οξειδωτικό στρες. Η κατηγορία περιλαμβάνει επιλογές όπως μύρτιλα, βατόμουρα και σμέουρα.
4. Ακτινίδια
Το ακτινίδιο δεν είναι μόνο δροσερό και αρωματικό. Αποτελεί έναν σταθερό «πυλώνα» για την υποστήριξη της εντερικής λειτουργίας. Ο συνδυασμός διαλυτών και αδιάλυτων ινών ενισχύει την κινητικότητα του εντέρου και τον όγκο των κοπράνων, γεγονός ιδιαίτερα χρήσιμο σε περιόδους δυσκοιλιότητας (σύσταση: 2-3 ακτινίδια ημερησίως). Καταναλώνεται με ή χωρίς τη φλούδα, ανάλογα με την ανοχή και τις προτιμήσεις, χωρίς αυτό να επηρεάζει τα οφέλη του.
5. Εσπεριδοειδή
Πορτοκάλια, μανταρίνια, λεμόνια και γκρέιπφρουτ αποτελούν το «σήμα κατατεθέν» για τη βιταμίνη C, η οποία συμβάλλει στην προστασία των κυττάρων και στη διατήρηση ενός υγιούς δέρματος, των αιμοφόρων αγγείων και των οστών. Επιπλέον, περιέχουν φλαβονοειδή, φυτικές ενώσεις με αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Προσφέρουν, έτσι, ένα διπλό «πακέτο»: βιταμίνες και βιοδραστικές ουσίες. Ειδική μνεία στα πορτοκάλια, που έχουν συσχετιστεί με την προστασία απέναντι στον σχηματισμό νεφρικών λίθων, ιδιαίτερα όταν καταναλώνονται με τη μορφή χυμού.
6. Αβοκάντο
Αν και λιγότερο «γλυκό» από τα περισσότερα φρούτα, το αβοκάντο ξεχωρίζει για τα μονοακόρεστα λιπαρά και το κάλιο, στοιχεία που το καθιστούν ιδιαίτερα ενδιαφέρον για την καρδιαγγειακή υγεία. Παράλληλα, συνδέεται με καλύτερο κορεσμό, πιο ισορροπημένη πρόσληψη λίπους στη διατροφή, ακόμη και βελτιωμένη γνωστική λειτουργία. Ταυτόχρονα, προσφέρει βιταμίνη Α, C και E, οι οποίες προάγουν την ελαστικότητα και σφριγηλότητα του δέρματος. Επειδή είναι θερμιδικά πυκνό, οι πιο συχνές διατροφικές συστάσεις κινούνται στη λογική της μερίδας (π.χ. μισό έως ένα την ημέρα).
7. Κεράσια και ρόδια
Το ρόδι έχει χτίσει τη φήμη «υπερτροφής» χάρη στην υψηλή περιεκτικότητα σε πολυφαινόλες, δηλαδή αντιοξειδωτικές ενώσεις που σχετίζονται με τη μείωση χρόνιων φλεγμονών. Παρέχει επίσης αξιοσημείωτη ποσότητα βιταμίνης C (περίπου το 18-30% της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης). Τα κεράσια, από την άλλη, παρότι γενικά χαμηλότερα σε πολυφαινόλες σε σχέση με το ρόδι, παραμένουν πλούσια σε αυτές και συζητούνται συχνά για πιθανή συμβολή στην ταχύτερη αποκατάσταση μετά από έντονη άσκηση, λόγω της αντιοξειδωτικής τους δράσης.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
