Σε ηλικία 10 ετών, ο Τάσος Χατζηαναστασίου υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της εκτέλεσης των «200». Με αφορμή τις φωτογραφίες από τις εκτελέσεις στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, μίλησε στην εκπομπή «10′ με τόνο» του ΕΡΤnews για εκείνη την ημέρα. Σήμερα είναι ο μοναδικός εν ζωή αυτόπτης μάρτυρας εκείνων των γεγονότων.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «Εγώ ήμουνα σε ηλικία 10 ετών, πιτσιρίκος και βλέπαμε τα καμιόνια των Γερμανών μαζί με τους πατριώτες να έρχονται και να γυρίζουν στην Καισαριανή. Η Καισαριανή τότε ήταν ανάστατη, γιατί είχαν πάει κι άλλες φορές στο Σκοπευτήριο και είχαν σκοτώσει ανθρώπους, δεν ήταν η πρώτη φορά.
Οι 200 ήταν “μονοκόμματοι”. Την ώρα που πηγαίναμε και τρέχαμε πίσω από τα καμιόνια των Γερμανών σαν πιτσιρικάδες, καμιά δεκαριά ήμασταν, είδαμε ορισμένα χεράκια να βγαίνουν από τα παράθυρα και να πετούν χαρτάκια. Εμείς σαν παιδιά δεν ξέραμε να τα πάρουμε. Λέγανε διάφορα. Το γεγονός όμως ήταν ότι τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο και φώναζαν “Ζήτω η Ελλάς”».
«Εγώ κι οι άλλοι μικροί, στην ίδια μάντρα που είναι τώρα, ανεβήκαμε πάνω και είχαμε βγάλει το κεφάλι για να δούμε μέσα, όπου σκότωναν τους πατριώτες. Ήτανε στο έδαφος πέντε–έξι Γερμανοί με κράνη και πολυβόλα, και ένας αξιωματικός από πάνω τους τους έδινε εντολές.
Αυτοί δεν έβαλαν και τους 200 μαζί, απλώς 20, 30, 10, 15 και τους πυροβολούσαν. Οι πατριώτες που σκοτώνονταν τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο και φώναζαν “Ζήτω η Ελλάδα”, “Ζήτω η Ελλάς”. Ήταν τέτοιο το ηθικό τους που εμείς, σαν πιτσιρίκια 10 ετών, τους βλέπαμε να φωνάζουν και να τραγουδούν».
«Δεν είχαμε την αίσθηση του τρόμου σαν παιδιά, γι’ αυτό τρέχαμε από πίσω. Τα μεγαλύτερα παιδιά, 15–20 χρονών, φεύγανε από την Καισαριανή και πήγαιναν στους πρόποδες του Υμηττού, σε μία περιοχή που λεγόταν “Αράπης”, και κρυβόντουσαν για να μην τους πιάσουν και τους σκοτώσουν. Εμάς δε μας έκαναν τίποτα».
Απαντώντας στο αν θα πάει να δει τις φωτογραφίες αν έρθουν στην Καισαριανή και στο Μουσείο δίπλα στο Σκοπευτήριο, είπε: «Θα πάω, γιατί εγώ ήμουνα και 20 χρόνια δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος στα δημοτικά συμβούλια της Καισαριανής και θα πάω γιατί έχουμε κάνει αγώνα. Έχω περάσει τρία δικαστήρια για το Σκοπευτήριο, να φύγει η Σκοπευτική Εταιρεία, αλλά δυστυχώς ακόμη εδώ είναι».
