Η φετινή Πρωτομαγιά… είναι η 30ή που η σκέψη των φίλων του αθλητισμού -και πιο συγκεκριμένα της Formula 1– πηγαίνει απευθείας στη κορυφαία απώλεια του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Στο θάνατο του Ayrton Senna.
Πέρασαν 30 χρόνια από το θάνατό του και ο Ayrton Senna ακόμα δεν έχει ξεχαστεί. Πως θα μπορούσε άλλωστε. Ο Βραζιλιάνος ήταν αυτό που όλοι πιλότοι της Formula 1 ήθελαν να γίνουν. Ήταν το παράδειγμα προς μίμηση. Αυτός που ήθελαν να φτάσουν και να ξεπεράσουν. Αυτός που τους “σημάδεψε” -όπως και όλους τους φίλους του μηχανοκίνητου αθλητισμού- με το θάνατό του, την πρωτοχρονιά του 1994.
Μετά από μια εντυπωσιακή πορεία με τη McLaren, όπου κατέκτησε τρία παγκόσμια πρωταθλήματα (1988, 1990, 1991), ο Senna πέρασε στην ομάδα Williams το 1994.Το Grand Prix της Ίμολα, εκείνο το βροχερό διήμερο για τη Formula 1, έμελλε να είναι το τελευταίο της ζωής του.
Η τραγική του “εκκίνηση”, με το θάνατο του Αυστριακού οδηγού, Ρόλαντ Ρατσενμπέργκερ, ο οποίος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια των κατατακτήριων -το Σάββατο, 30 Απριλίου- σκόρπισε ένα βαρύ πέπλο στο ιταλικό Grand prix. Μια ημέρα μετά, ο χώρος του αθλητισμού δέχθηκε το… κορυφαίο σοκ.
Κατά τη διάρκεια του αγώνα κι ενώ βρισκόταν στην πρώτη θέση, ο Άιρτον Σένα έχασε τον έλεγχο του μονοθεσίου του στη στροφή Tamburello. Η Williams προσέκρουσε με τεράστια ταχύτητα στις μπαριέρες, ο Βραζιλιάνος οδηγός βρέθηκε αναίσθητος και, παρά τις προσπάθειες διάσωσης, ανακοινώθηκε ο θάνατός του λίγες ώρες αργότερα.
30 χρόνια μετά από το θάνατο του Άιρτον Σένα, κανένας στο χώρο του μηχανοκίνητου αθλητισμού δεν τον έχει ξεχάσει.
“Ένα είδωλο, ένας πρωταθλητής, μια ιδιοφυΐα. Ακόμη και 30 χρόνια αργότερα, η επιρροή του Ayrton Senna δείχνει να είναι πιο αισθητή όσο ποτέ” αναφέρει η Formula 1 σε αναρτήσεις της στα social media. Μάλιστα, φιλοξενεί και δηλώσεις της αδερφής του κορυφαίου Βραζιλιάνου πιλότου, Βιβιάν.
Ακόμη και μετά τον θάνατό του, η κληρονομιά του Σένα εξακολουθεί να είναι καταλυτική. Η τραγική απώλειά του οδήγησε σε εκτενείς αναθεωρήσεις των προδιαγραφών ασφαλείας των μονοθεσίων και των πιστών σε ολόκληρη τη Formula 1, μειώνοντας σημαντικά τον κίνδυνο σοβαρών τραυματισμών και θανάτων.
